Skip to main content
مینو یا فهرست

کار مستقل به عنوان نل‌دوان

Ein Mann repariert einen Trinkwasseraufbereiter.

اسم من «احمد» است. من ۲۱ سال عمر دارم و از کشور افغانستان هستم. بخشی بزرگی از کودکی خود را در ایران سپری نمودم. تازه سال ۲۰۱۱ بود که ما با خانواده دوباره به افغانستان برگشتیم. از آن زمان به بعد همیشه با مشکلات مالی مواجهه بودیم. ولی امروز این حالت تغییر کرده است، بخصوص از برک حمایت‌های سازمان «بتر مارکرس سوشیال اورگانیزیشن».

من در سازمان «بتر مارکرس سوشیال اورگانیزیشن» یک کارآموزی حرفه‌ای به عنوان نل‌دوان را انجام دادم و در حال حاضر در این شغل مشغول کار هستم. این کار به من احساس امنیت می‌دهد، چرا که نل‌دوان‌ها همیشه مورد نیاز هستند، بخصوص در صنعت ساخت و ساز افغانستان. علاوه بر این از طریق این کارآموزی حرفه‌ای دوستان جدیدی پیدا کردم و زمینه ارتباط من با دیگران مساعد شد. ما تا حد امکان تلاش می‌کنیم تا از یکدیگر حمایت کنیم.

خانواده من در آن زمان به دلیل درگیری های در افغانستان به ایران مهاجرت کرده بود. البته خاطرات مبهمی از آن زمان دارم، چون خیلی کوچک بودم. آنچه را که به یاد دارم: ما در ایران به سختی می توانستیم شرایط زندگی خود را بهبود ببخشیم. به طور مثال اجازهٔ افتتاع مغازهٔ شخصی را نداشتیم. با وجود این مدت طولانی در ایران ماندیم، چون در آنجا احساس امنیت می‌کردیم و از درگیری‌های که در میهن ما جریان داشت می‌ترسیدیم.

 آشنایی با افرادی خارق العاده‌ای

زمانی که اوضاع در افغانستان به ثبات رسید، ما هم برگشتیم. درمینهم از طریق یکی از دوستان خود در مورد سازمان «بتر مارکرس سوشیال اورگانیزیشن» اطلاع حاصل کردم. من تصمیم گرفتم تا در پهلوی تحصیلات مکتبی یک پیشه‌ای را نیز بیآموزم.  

دورهٔ آموزشی حدوداً ۴۵ روز دوام کرد. در گروه من ۱۵ کارآموز بودنند. من با افرادی خارق العاده‌ای آشنا شدم که در این فاصله حیثیت برادر را برای من دارند. در حال حاضر بزرگترین چالش ما این است که ابزارهای‌شخصی نداریم. به همین دلیل از رئیس سازمان «بتر مارکرس سوشیال اورگانیزیشن» خواهش کردم تا ابزار‌های سازمان را در اختیار ما قرار دهد تا زمانی که خود ما توان خریداری ابزارها را داشته باشیم. او موافق بود. ما خیلی خوشحال شدیم.

 

بنابراین ما در حال حاضر با ابزارهای به امانت گرفته شده، کار می‌کنیم. فعلاً  مشغول کار روی چهار ساختمان هستیم که در آنها نل‌دوانی می‌کنیم. هرگاه کار نل‌دوانی ما به پایان رسید و پول ما پرداخته شد، می‌توانیم ابزارها را مسترد کرده و برای خود ابزار خریداری کینم. تنها چیزی که ما می‌خواهیم ،کار است. اگر کار وجود داشته باشد، ما هیچ دلیلی برای ترک کردن کشور نداریم. چون همه‌ای ما امیدوار هستیم که جنگ برنگردد. 

از این 2020/12

تنها چیزی که ما می‌خواهیم، کار است: اگر کار وجود داشته باشد، ما هیچ دلیلی برای ترک کردن کشور نداریم.
Ahmad